Jako Jola w komedii „Hydrozagadka” chwaliła się, że ma znakomitą parasolkę – wyrób krajowy, kupioną w centralnym domu towarowym, a jako instruktorka z sekcji specjalnej, zapewniała „siostry” w „Seksmisji”:
„Liga rządzi, liga radzi, liga nigdy was nie zdradzi!”.
Urzekała widzów również jako tytułowa „prześliczna wiolonczelistka” w teledysku do piosenki zespołu „Skaldowie”.
Początki kariery
Ewa Szykulska urodziła się 11 września 1949 r. w Warszawie. Tu też ukończyła w 1971 roku Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza.
Jako 17-latka zagrała w filmie „Tandem” w reż. Stanisława Kokesza (1966). Uczęszczała wówczas jeszcze do XLIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Banacha w Warszawie, znajdującego się niedaleko wytwórni filmów mieszczącej się na ul. Chełmskiej.
Pod koniec lat 60. XX wieku wystąpiła, oprócz wspomnianej „Prześlicznej wiolonczelistki”, także w piosence „Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał”.
Ewa Szykulska, 1975 r. (fot. z zasobu IPN)
Ewa Szykulska, 1990 r. (fot. z zasobu IPN)
Dorobek artystyczny
W swoim dorobku ma role komediowe („Człowiek z M-3”, „Dziewczyny do wzięcia”) oraz dramatyczne, m.in. Stachy Wileckiej w „Nadzorze” czy Ewy Długosz w filmie „Pięć kobiet na tle morza”.
W komediach Juliusza Machulskiego: „Vabank” oraz „Vabank II, czyli riposta” kreowała rolę Marty Rychlińskiej, wdowy po koledze Henryka Kwinty, Tadeuszu, zamordowanym przez Krempitscha. Natomiast w „Potopie” Jerzego Hoffmana zagrała Zonię Gosztowtównę-Paculankę.
W pamięci widzów zapisały się nie tylko role w filmach fabularnych, ale również w serialach. Chociażby Karen Petersen w „Panu Samochodziku i templariuszach”, Aneta Osnowska w „Rodzinie Połanieckich”, niezapomniana hrabina Lala Koniecpolska w „Karierze Nikodema Dyzmy” czy panna młoda w „Janosiku” (odcinek pt. „Pobór”), chociaż nie mówiła w nim swoim charakterystycznym głosem, a użyczonym przez inną aktorkę.
Wystąpiła również w kilku produkcjach zagranicznych, w tym m.in. w serialach: enerdowskim „Aber Vati!” (polski tytuł „Ojciec nie chce się żenić”, 1974) jako Sibylle, fińskim „Annan ja Vasilin rakkaus” (1988) jako Rouvea Pietarista oraz węgierskim „Zjazd rodzinny” (1968) jako żona Menyherta.
Ewa Szykulska grała w sztukach wystawianych w teatrach Studio, Syrena, Na Woli, Rozmaitości. Jej głosem mówili Jacek w serialu animowanym „O dwóch takich, co ukradli księżyc” oraz Cruella De Mon w polskiej wersji animacji „101 dalmatyńczyków” (1996).
Za swoje role otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II Stopnia (1985), „Kryształowy Granat” na VIII Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu (2004), „Wielki Ukłon” na Międzynarodowym Festiwalu Kina Autorskiego „Quest Europe” w Zielonej Górze (2008) oraz odznaczenie państwowe Srebrny Krzyż Zasługi (1985). Ponadto aktorka w 2016 roku odcisnęła swoją dłoń w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach.
Wniosek do Biura Paszportów i Dowodów Osobistych MSW dotyczący wydania Ewie Szykulskiej paszportu na wyjazd do Finlandii. Warszawa, 5 IV 1986 r. (sygn. IPN)
Wniosek do Biura Paszportów i Dowodów Osobistych MSW dotyczący wydania Ewie Szykulskiej paszportu na wyjazd m.in. do Bułgarii w celu realizacji filmu „Dziewięć liczba kobry”. Warszawa, 15 X 1987 r. (z zasobu IPN)
* * *
Prezentowana dzisiaj fotografie Ewy Szykulskiej pochodzą z akt paszportowych aktorki, przechowywanych obecnie w zasobie Archiwum IPN w Warszawie.
Więcej interesujących materiałów na profilu Archiwum IPN
