Marek Adamkiewicz. O wolność sumienia
18 grudnia 1984 r., wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie, za odmowę złożenia przysięgi wojskowej, na 2,5 roku pozbawienia wolności skazany został Marek Adamkiewicz. Jego skazanie było impulsem do powstania Ruchu „Wolność i Pokój”, jednego z głównych ugrupowań antykomunistycznych lat 80.
Ruch „Wolność i Pokój” czyli jak bez broni rozbroić „imperium zła”
Ruch „Wolność i Pokój” był jedynym znaczącym ruchem pokojowym w bloku sowieckim otwarcie kwestionującym porządek pojałtański. Protestował przeciwko interwencji sowieckiej w Afganistanie, nawiązywał kontakty z organizacjami pokojowymi na Zachodzie, organizował spotkania z dysydentami pozostałych państw bloku wschodniego.
Ruch „Wolność i Pokój”
14 kwietnia 1985 r. powstał Ruch „Wolność i Pokój”, utworzony przez młodych działaczy wywodzących się ze struktur Niezależnego Zrzeszenia Studentów. „WiP” wprowadził nowe metody działalności bez przemocy, stając się jednym z głównych i najgłośniejszych ugrupowań antykomunistycznych lat 80.
Ruch Wolność i Pokój a „desakralizacja” Ludowego Wojska Polskiego
Ruch Wolność i Pokój odegrał ważną rolę w procesie demistyfikacji komunistycznej armii. Jego aktywność w tym względzie skłania jednak również do zastanowienia się nad przyczynami dość pozytywnego stosunku do wojska w okresie PRL, mimo zaangażowania LWP w utrwalanie systemu komunistycznego.
Od niego zaczął się WiP
Dwudziestoośmioletni student matematyki ze szczecińskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w decydujący sposób przyczynił się do powołania ogólnopolskiego Ruchu „Wolność i Pokój” – jednej z najważniejszych inicjatyw opozycyjnych w Polsce w drugiej połowie lat osiemdziesiątych.
Wizyta papieża Jana Pawła II w Ojczyźnie w 1987 r. Transparenty niesione przez demonstrantów po Mszy świętej odprawionej 12 czerwca przez Ojca Świętego w gdańskim Parku Zaspa - obecnie Park im. Jana Pawła II (fot. z zasobu AIPN)
