Proszę czekać,
trwa ładowanie strony...

Solidarny. Jan Paweł II wobec Solidarności w latach 1980–1981
Artykuł

Solidarny. Jan Paweł II wobec Solidarności w latach 1980–1981

Autor: Andrzej Grajewski
Dla papieża Jana Pawła II powstanie NSZZ „Solidarność” było nie tylko czynnikiem zmieniającym sytuację w Polsce i całym bloku wschodnim, lecz także inspiracją do refleksji o roli związków zawodowych we współczesnym świecie i o relacjach między kapitałem a pracą.
Solidarność jako samoograniczające się powstanie
Artykuł

Solidarność jako samoograniczające się powstanie

Autor: Krzysztof Brzechczyn
Solidarność powstała na fali lipcowo-wrześniowych strajków, które latem 1980 r. objęły całą Polskę. Wprawdzie bezpośrednią ich przyczyną było wprowadzenie na początku lipca podwyżek cen wędlin i mięsa, ale postulaty protestujących wychodziły poza kwestie czysto bytowe.
A więc… mobilizacja!
Artykuł

A więc… mobilizacja!

Autor: Paweł Zielony
29 sierpnia 1939 r. Prezydent RP Ignacy Mościcki podjął decyzję o mobilizacji powszechnej. Obwieszczenie miało zostać ogłoszone 30 sierpnia, a dniem rozpoczynającym jej realizację miał być czwartek, 31 sierpnia 1939 r. Decyzja ta została jednak tego samego dnia cofnięta na skutek interwencji Francji i Wielkiej Brytanii.
O lepszą i sprawiedliwszą Polskę. Płk Aleksander Dellman „Urban”, „Dziadek” (1894–1969)
Biogram / Biografia

O lepszą i sprawiedliwszą Polskę. Płk Aleksander Dellman „Urban”, „Dziadek” (1894–1969)

Autor: Kajetan Rajski
Od Legionów po powojenną konspirację niepodległościową i represje w połowie lat 50. – tak w skrócie można byłoby scharakteryzować czterdziestoletnią służbę Ojczyźnie niemal zupełnie zapomnianego oficera AK i dowódcy poakowskiej Armii Polskiej w Kraju, płk. Aleksandra Dellmana (vel Delmana).
Następstwo „procesu historycznego”. Stracenie inż. Adama Doboszyńskiego
Artykuł

Następstwo „procesu historycznego”. Stracenie inż. Adama Doboszyńskiego

Autor: Paweł Tomasik
Publicysta, działacz polityczny, ideolog ruchu narodowego. 29 sierpnia 1949 r. stracono inż. Adama Doboszyńskiego. Jego proces stanowił element brutalnej ofensywy propagandowej, wymierzonej w dziedzictwo niepodległej Polski.
Odrodzenie „Studenckiej Solidarności” w grodzie Kopernika. Działalność „drugiego” Niezależnego Zrzeszenia Studentów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1987–1991)
Artykuł

Odrodzenie „Studenckiej Solidarności” w grodzie Kopernika. Działalność „drugiego” Niezależnego Zrzeszenia Studentów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1987–1991)

Autor: Przemysław Wójtowicz
Wprowadzenie 13 grudnia 1981 roku stanu wojennego oznaczało dla prężnie działającego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika Niezależnego Zrzeszenia Studentów przejście do funkcjonowania w zupełnie odmiennych warunkach konspiracji.
Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Stanisława Krajewskiego
Artykuł

Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Stanisława Krajewskiego

Stanisław Krajewski w swojej relacji pozostawił zapis przebiegu Zbrodni Wołyńskiej w lipcu 1943 r. w kolonii Bogusze, gm. Malin, pow. dubieński, woj. wołyńskie.
Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Ireny Bylińskiej
Wspomnienie

Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Ireny Bylińskiej

Irena Bylińska z d. Brzozowska wspomina tragiczny przebieg ukraińskiego mordu, dokonanego 9 lutego 1943 r. w Parośli, gm. Antonówka, pow. sarneński, woj. wołyńskie. Świadectwo, opowiadające zarówno o tych tragicznych wydarzeniach, jak i późniejszych losach autorki, zostało zapisane w 2003 r.
„Służki”. Kulisy szykan i inwigilacji zgromadzenia sióstr bezhabitowych z Mariówki w latach 1945–1972
Artykuł

„Służki”. Kulisy szykan i inwigilacji zgromadzenia sióstr bezhabitowych z Mariówki w latach 1945–1972

Autor: Izabela Bożyk
Inwigilacja, naciski ekonomiczne, próby pozyskania agentury oraz systemowe nękanie przez administrację państwową – to wybrane metody, po które sięgał aparat bezpieczeństwa w województwie kieleckim w walce z żeńskimi zgromadzeniami zakonnymi. Szczególnym celem tych działań w latach 1961-1972 stały się zakonnice bezhabitowe (skrytki) z Mariówki.
„Doktor Rana”. Hanna Petrynowska
Artykuł

„Doktor Rana”. Hanna Petrynowska

Autor: Kinga Mierzejewska
25 sierpnia trwały zacięte walki o gmach Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych na skraju Nowego Miasta, który powstańcy ostatecznie utracili trzy dni później. Ewakuacja najciężej rannych z budynku okazała się niemożliwa. Doktor Petrynowska nie chciała opuścić kilkudziesięciu ostatnich pacjentów. Wcześniej zwolniła swoje sanitariuszki i zapewniła, że mogą się wycofać. Zginęła trafiona odłamkiem granatu. Po jej śmierci Niemcy wymordowali wszystkich rannych.