Departament III MSW odpowiadał za zwalczanie opozycji wewnętrznej w PRL, a nie sprawy międzynarodowe, kontrwywiad czy wywiad. Dokumenty świadczą jednak o zaangażowaniu departamentu we współpracę z służbami innych państw komunistycznych.
Opór polskiego społeczeństwa z perspektywy MSW
Jeden z dokumentów informuje, że dyrektor Departamentu III, gen. Adam Krzysztoporski, przesłał płk. Zdzisławowi Olenderczykowi, zastępcy dyrektora Gabinetu Ministra Spraw Wewnętrznych PRL, sześć egzemplarzy kilkunastostronicowego materiału informacyjnego, w celu przekazania go poza Polskę.
Podmiotami tej daleko idącej współpracy służb nie miały być wszystkie państw komunistyczne, przede wszystkim nie te prochińskie, a stricte służby państw bloku sowieckiego, te najmocniej związane i lojalne wobec ZSRS.
Informacja Departamentu III z 11 lutego 1975 r. dotyczyła „niektórych nowych elementów w taktyce działania ośrodków dywersji ideologiczno-politycznej przeciwko PRL”, czyli ówczesnych prób walki Polaków z system komunistycznym. Informacja należy do gatunku dość ogólnikowych materiałów studyjnych.
Anonimowi autorzy z MSW opisali sytuację społeczno-polityczną w kraju, w ich narracji bardzo pomyślną zwłaszcza w zakresie gospodarczym, a następnie przedstawili aktualne formy walki polskiej opozycji z socjalistycznym państwem. Podali przykłady takich działań (np. przemycanie tekstów mówiących o sytuacji w PRL do paryskiej „Kultury”), równocześnie próbując wyciągać ogólne wnioski odnośnie do sytuacji społeczno-politycznej w kraju i form działań antypaństwowych. W istocie jednak nie doszli do żadnych rewelacyjnych wniosków.
Wymiana doświadczeń między policjami politycznymi
Bardziej od treści samej informacji interesujące jest pismo z 15 marca 1975 r., w którym dyrektor departamentu zwraca się o przekazanie kopii materiału, zgodnie z drogą służbową poprzez gabinet ministra, zaprzyjaźnionym służbom innych państw.
Podmiotami tej daleko idącej współpracy służb nie miały być wszystkie państw komunistyczne, przede wszystkim nie te prochińskie, a stricte służby państw bloku sowieckiego, te najmocniej związane i lojalne wobec ZSRS. W realiach lat 70. XX w. nie powinien dziwić brak na tej liście Rumunii, zachowującej pod rządami Ceausescu pewien dystans wobec Moskwy. Wśród zaufanych służb i zarazem państw odnajdujemy: Czechosłowację, Bułgarię, Węgry, Niemiecką Republikę Demokratyczną, Mongolię i Kubę.
Departament III MSW, motywując przekazanie materiału, powołuje się na wspólne sympozjum służb bezpieczeństwa krajów socjalistycznych w stolicy Kuby – Hawanie. Należy zaznaczyć, że reprezentujący, niewymieniony wśród odbiorców, Związek Sowiecki szef V Zarządu KGB gen. Filipp Bobkow otrzymał – na co wskazuje odręczna adnotacja na piśmie – już wcześniej kopię informacji od dyrektora Departamentu III MSW i to bez pośrednictwa szefa MSW.
Więcej interesujących materiałów na profilu Archiwum IPN
