Pierwsza z przymiarek do wprowadzenia zmian w dekrecie o stanie wojennym miała głownie charakter wewnątrzresortowy i dotyczyła osób powołanych do służby wojskowej w jednostkach zmilitaryzowanych Milicji Obywatelskiej, które nie miały ani statusu żołnierzy, ani też funkcjonariuszy.
Świadczenia dla zmilitaryzowanych jednostek MO
W projekcie zmiany dekretu o stanie wojennym znalazł się m.in. zapis, że osobom tym – niezależnie od uprawnień posiadanych na mocy ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – mają też przysługiwać również inne uprawnienia zapisane w tej ustawie (artykuły 121, 124, 127 i 128)
„przewidziane dla żołnierzy rezerwy powołanych do czynnej służby wojskowej oraz ich rodzin”.
Podobnie miało być ze „świadczeniami przewidzianymi dla żołnierzy niezawodowych” na podstawie dwóch innych ustaw (z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową oraz z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin).
Zagadnienia związane ze strefami przygranicznymi i akwenami wodnymi
Po raz drugi inicjatorem zmian w dekrecie o stanie wojennym – najprawdopodobniej w maju 1982 r. – był Główny Komitet Kultury Fizycznej i Sportu. W tym przypadku chodziło o artykuł 12, który wprowadzał zakaz uprawiania
„turystyki, a także sportów wioślarskich i żeglarskich na morskich wodach wewnętrznych i terytorialnych”.
W projekcie dekretu o zmianie dekretu o stanie wojennym dotychczasowy artykuł 12 miał się stać ustępem pierwszym, do którego proponowano dodać drugi o treści:
„Minister Spraw Wewnętrznych może określić w drodze rozporządzenia:
1) akweny wodne wyłączone spod zakazu, o których mowa w ust. 1,
2) państwowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne prowadzące działalność turystyczną i sportową zwolnione spod zakazu, o którym mowa w ust. 1 oraz określić warunki na jakich to zwolnienie będzie dopuszczalne”.
Przeprowadzono nawet stosowne konsultacje, w czasie których nie zgłoszono uwag. Natomiast dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza – co uzyskało poparcie innych jednostek resortu spraw wewnętrznych – zgłosił propozycję zamiany artykułu 11 dekretu. Po nowelizacji miał on brzmieć:
„Pobyt stały w strefie nadgranicznej wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia naczelnika terenowego organu administracji państwowej właściwego ze względu na miejsce zamierzonego zamieszkania. Pobyt czasowy w strefie nadgranicznej wymaga zezwolenia komendanta miejskiego (kierownika posterunku) Milicji Obywatelskiej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby, która zamierza udać się do strefy nadgranicznej”.
* * *
W sprawie propozycji zmian do podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów Zygmunta Rybickiego zwrócił się pisemnie I zastępca Ministra Spraw Wewnętrznych Bogusław Stachura, jednak podczas konferencji u Rybickiego, zorganizowanej w dniu 16 czerwca tego roku, podjęto decyzję, że do zmiany artykułu 12 jednak nie dojdzie. Zmiany artykułu 11 nie omawiano, ale również ostatecznie z niej zrezygnowano.
