Urodziła się 26 czerwca 1933 r. w Bydgoszczy. W 1957 r. ukończyła studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi.
Kariera zawodowa
Na deskach teatralnych zadebiutowała jednak już rok wcześniej, w październiku 1956 r., w sztuce pt. „W małym domu” wystawianej w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Do 1967 r. pracowała w: Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1957–1959), Państwowych Teatrach Ziemi Pomorskiej Bydgoszcz-Toruń (1959–1961), Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1961–1964), Teatrze im. Jaracza w Olsztynie-Elblągu (1964–1966) i Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1966–1967?).
Od 1967 do 2001 r., kiedy przeszła na emeryturę, niemal nieprzerwanie pracowała w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Jedynie w sezonie 1970/1971 występowała w Starym Teatrze im. Modrzejewskiej w Krakowie.
Od 1957 r. należała do Stowarzyszenia Polskich Aktorów Teatru i Filmu, była m.in. członkiem jego Zarządu Głównego oraz przewodniczącą Zarządu Oddziału Gdańskiego.
(fot. z zasobu IPN)
(fot. z zasobu IPN)
Działalność opozycyjna
Halina Słojewska-Kołodziej, wspólnie z mężem, scenografem, prof. Marianem Kołodziejem (1921–2009), była związana z opozycją demokratyczną w Trójmieście. Pod koniec lat siedemdziesiątych XX w. uczestniczyła w obchodach rocznicowych Grudnia ʼ70 pod Bramą nr 2 Stoczni Gdańskiej. W sierpniu 1980 r. wspólnie z innymi aktorami Teatru Wybrzeże (m.in. Andrzejem Blumenfeldem, Bogusławą Czosnowską, Marianem Dworakowskim, Elżbietą Goetel, Jerzym Gorzką, Krzysztofem Gordonem, Jerzym Kiszkisem, Jerzym Łapińskim, Stanisławem Michalskim, Andrzejem Nowińskim, Andrzejem Szaciłłą, Haliną Winiarską oraz Haliną Łabonarską z Warszawy) występowała w Sali BHP stoczni i tym samym wspierała strajkujących robotników.
Od 1967 do 2001 r., kiedy przeszła na emeryturę, niemal nieprzerwanie pracowała w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Jedynie w sezonie 1970/1971 występowała w Starym Teatrze im. Modrzejewskiej w Krakowie.
Kierownictwo artystyczne sprawował Maciej Prus. Nagranie z tego wystąpienia można odnaleźć w zasobie Archiwum IPN.
Od września 1980 r. była członkiem NSZZ „Solidarność”, m.in. Komisji Zakładowej Teatru Wybrzeże i Komisji Porozumiewawczej Zakładowych Komitetów Założycielskich NSZZ „Solidarność” Instytucji Kulturalnych i Środowisk Twórczych Województwa Gdańskiego. W listopadzie 1980 r. w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku uczestniczyła w strajku okupacyjnym pracowników służby zdrowia, oświaty i kultury, a nawet weszła w skład 11-osobowego komitetu strajkowego.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 r. brała udział w bojkocie TVP. Od 1982 do 1988 r. była działaczką Komisji Charytatywnej przy kościele św. Brygidy w Gdańsku. Obserwowała także rozprawy sądowe członków związku oraz pomagała ukrywającym się działaczom opozycji.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 r. brała udział w bojkocie TVP. Od 1982 do 1988 r. była działaczką Komisji Charytatywnej przy kościele św. Brygidy w Gdańsku. Obserwowała także rozprawy sądowe członków związku oraz pomagała ukrywającym się działaczom opozycji demokratycznej. W tym okresie występowała z recytacjami wierszy podczas mszy za Ojczyznę i Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. W 1984 r. razem z mężem przygotowała spektakl „Gloria Victis” poświęcony obrońcom Westerplatte we wrześniu 1939 r. W sierpniu 1988 r. ponownie występowała dla strajkujących w stoczni, a rok później była działaczką KO „S” w Gdańsku.
W związku ze swoją działalnością była rozpracowywana przez Służbę Bezpieczeństwa w ramach kwestionariusza ewidencyjnego krypt. „Zmienniczka”, m.in. za
„działalność w imprezach artystycznych o wydźwięku antypańst[wowym]”.
* * *
Była laureatką wielu nagród teatralnych i państwowych. Została odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Otrzymała również Nagrodę Specjalną Prezydenta Miasta Gdańska.
Halina Słojewska-Kołodziej zmarła 1 listopada 2018 r. w Gdańsku.
Więcej interesujących materiałów na profilu Archiwum IPN
