Dyplom lekarski otrzymała 29 lipca 1923 roku na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po uzyskaniu uprawnień do wykonywania zawodu (w 1925 r. w Warszawie) pracowała jako lekarka w rodzinnych Brodach. W okresie okupacji sowieckiej była zatrudniona w tamtejszym Szpitalu Powszechnym.
Los Cecilie i jej rodziny
Siostrą Cecilie Jawrower była Esther – Erna Jawrower, dr filozofii. Siostry były niezamężne. Jesienią 1942 roku naziści wywieźli je wraz z kilkoma tysiącami żydowskich mieszkańców Brodów do obozu zagłady w Bełżcu. 19 września 1942 roku, w pociągu, w drodze do Bełżca, siostry Jawrower popełniły samobójstwo.
Matka sióstr, Rebeka Jawrower, prawdopodobnie zmarła przed wojną, ich ojciec zginął w listopadzie 1942 roku w Brodach.
Kwestionariusz dla pierwszego zgłoszenia zawodów leczniczych dotyczący Cecilie Jawrower. Brody, 17 XI 1941 r. (z zasobu IPN)
Kwestionariusz dla pierwszego zgłoszenia zawodów leczniczych dotyczący Cecilie Jawrower. Brody, 17 XI 1941 r. (z zasobu IPN)
Kwestionariusz dla pierwszego zgłoszenia zawodów leczniczych dotyczący Cecilie Jawrower. Brody, 17 XI 1941 r. (z zasobu IPN)
Kwestionariusz dla pierwszego zgłoszenia zawodów leczniczych dotyczący Cecilie Jawrower. Brody, 17 XI 1941 r. (z zasobu IPN)
Ślady w dokumentacji Izby Zdrowia
W Archiwum IPN znajduje się dokumentacja Izby Zdrowia Dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie (Gesundheitskammer in Generalgouvernement) z lat 1941-1943. Izba Zdrowia powstała na mocy rozporządzenia Generalnego Gubernatora Hansa Franka z dnia 28 lutego 1940 r. i miała swoją siedzibę w Krakowie. Istniała do 1945 r. jako instytucja prowadząca m.in. rejestrację czynnych zawodowo lekarzy, dentystów, techników dentystycznych, felczerów, położnych, pielęgniarek i tzw. pomocniczego personelu sanitarnego.
Izba Zdrowia powstała na mocy rozporządzenia Generalnego Gubernatora Hansa Franka z lutego 1940 r. Istniała do 1945 r. jako instytucja prowadząca m.in. rejestrację czynnych zawodowo lekarzy.
Na okupowanym terenie GG istniały 4 okręgowe Izby Zdrowia: w Krakowie, Warszawie, Lublinie i Radomiu, a od 1941 r., po zajęciu Galicji Wschodniej przez Niemcy, także piąta we Lwowie. Galicja Wschodnia została włączona 1 sierpnia 1941 r. w skład Generalnego Gubernatorstwa pod nazwą Dystrykt Galicja.
W zespole zachowały się kwestionariusze personalne 226 osób narodowości żydowskiej wykonujących zawody medyczne na terenie Galicji Wschodniej. Kwestionariusze zawierają oprócz podstawowych danych informacje o narodowości i wyznaniu osoby wypełniającej kwestionariusz, a także dziadków tej osoby i jej małżonka. Kwestionariusze należało wypełnić w trzech jednobrzmiących egzemplarzach oraz dołączyć do nich 4 zdjęcia.
Przy rejestracji wydawano legitymację mającą zapewnić jej właścicielowi prawo do miejsca zamieszkania i wykonywania praktyki lekarskiej. Wśród dokumentów zachowanych w zespole, oprócz kwestionariuszy, znajdują się legitymacje, dyplomy ukończenia studiów medycznych lub ich odpisy, świadectwa pracy, korespondencja oraz karty przydziału spirytusu i środków do mycia.
Kwestionariusz dla pierwszego zgłoszenia zawodów leczniczych dotyczący Cecilie Jawrower. Brody, 17 XI 1941 r. (z zasobu IPN)
Dr Cecilie Jawrower (fot. z zasobu IPN)
Więcej interesujących materiałów na profilu Archiwum IPN
