Izabela Trojanowska (z d. Schuetz) urodziła się 22 kwietnia 1955 r. w Olsztynie. Od dziesiątego roku życia śpiewała w chórze katedralnym, a później też w zespołach „Tęcza” i „Binamol”.
Od sukcesu do sukcesu
W maju 1971 r. wzięła udział w 3. edycji festiwalu Sacrosong w Chorzowie, na którym otrzymała nagrodę im. Maksymiliana Kolbego za interpretację pieśni „Jeszcze uboga, a już łaską tknięta”. Nagrodę wręczył jej ówczesny kardynał Karol Wojtyła.
W czerwcu tego roku wystąpiła na VII Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, gdzie za wykonanie piosenek „Sinij lien” i „Śnił mi się sen” zdobyła nagrodę Związku Kompozytorów Radzieckich (wycieczkę do Gruzji), oraz na IX Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (24–26 czerwca 1971 r.), gdzie zdobyła nagrodę za debiut za wykonanie piosenki „O czym marzą zakochani”.
Fotografia Izabeli Trojanowskiej z akt paszportowych piosenkarki, przechowywanych obecnie w zasobie Archiwum IPN w Warszawie
W latach 1974–1978 uczyła się Studium Wokalno-Aktorskim w Gdyni. Od 1975 r. występowała w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a od 1979 r. w Teatrze Syrena w Warszawie. Jej debiutem filmowym była rola Teresy Sikorzanki w serialu „Strachy” (1979). Widzowie zapamiętali ją też z ról: Kasi, córki Kunickiego, w serialu „Kariera Nikodema Dyzmy” oraz Joanny, byłej żony porucznika Borewicza w 12 odcinku serialu „07 zgłoś się”.
W latach 1980–1981 aktorka wystąpiła też w spektaklach telewizyjnych: „Carmilla” (jako wampirzyca), „Wielki Dodek” (jako Zula, spektakl przeniesiony z Teatru Syrena) oraz w dwuczęściowym spektaklu „Kat czeka niecierpliwie”.
Współpraca z Budką Suflera
Najważniejszym w karierze muzycznej Izabeli Trojanowskiej był trwający blisko rok okres współpracy z zespołem „Budka Suflera” rozpoczęty wiosną 1980 r. Jego zwieńczeniem było wydanie przez wytwórnię „Tonpress” w lutym 1981 r. płyty „Iza”, na której znalazło się 8 utworów, w tym takie przeboje jak: „Tyle samo prawd ile kłamstw”, „Wszystko czego dziś chcę”, „Tydzień łez”, „Jestem twoim grzechem”.
Pierwszy z tych utworów emitowany w radiu i telewizji stał się przebojem już w kwietniu 1980 r., a następnie był wykonywany przez wokalistkę, wraz z piosenką „Wszystko czego dziś chcę”, na festiwalach w Opolu i Sopocie. W Opolu wokalistka otrzymała nagrodę za interpretację oraz tytuł Miss Obiektywu, a w Sopocie drugie miejsce w konkursie firm fonograficznych.
Dużą rolę odegrał też charakterystyczny wizerunek sceniczny wokalistki. Na przykład na festiwalu w Opolu w czerwcu 1980 r. Izabela Trojanowska wystąpiła w czarnym garniturze z kamizelką, białej koszuli w paski i czarnym krawacie.
Album „Iza” poprzedziło wydanie wczesną jesienią 1980 r. singla, a następnie mini albumu składającego się z dwóch singli ze wspomnianymi przebojami oraz dwoma innymi utworami zamieszczonymi później na dużej płycie. Na przełomie marca i kwietnia 1981 r. wydano jeszcze epkę z czterema utworami z albumu „Iza”. Kilka piosenek z dużej płyty znalazło się też w zrealizowanym w październiku 1980 r. programie telewizyjnym „Lunapark”.
Wspominane płyty, a zwłaszcza album „Iza”, cieszyły się olbrzymim zainteresowaniem publiczności, a ich nakład był wielokrotnie mniejszy od zamówień handlowców.
W dniach od 6 do 22 lutego 1981 r. Izabela Trojanowska wraz z „Budką Suflera” koncertowała w największych ówcześnie halach widowiskowych w pięciu miastach Polski. Sukces tej trasy, jak i wcześniejsze zainteresowanie jej występami i płytami pokazały, że w okresie współpracy z „Budką Suflera” Izabela Trojanowska stała się prawdziwą gwiazdą.
Na sukces piosenek z płyty „Iza” miały wpływ talent i umiejętności wokalistki, muzyka skomponowana przez Romualda Lipko, teksty Andrzeja Mogielnickiego i umiejętności muzyków „Budki Suflera” z gitarzystą Janem Borysewiczem i występującym gościnnie saksofonistą Zbigniewem Namysłowskim.
Dużą rolę odegrał też charakterystyczny wizerunek sceniczny wokalistki. Na przykład na festiwalu w Opolu w czerwcu 1980 r. Izabela Trojanowska wystąpiła w czarnym garniturze z kamizelką, białej koszuli w paski i czarnym krawacie. Ruch sceniczny oraz ręce trzymane w kieszeniach spodni sprawiły, że podczas występu wokalistka emanowała pewnością siebie i zadziornością z domieszką nonszalancji. Od innych piosenkarek odróżniała ją też charakterystyczna fryzura: postrzępiona grzywka, krótko ścięte góra i boki oraz dłuższe włosy z tyłu.
Dalsza kariera
Od maja do końca sierpnia 1981 r. wokalistka współpracowała z zespołem „Stalowy Bagaż”. Podczas XIX KFPP w Opolu w czerwcu tego roku zaśpiewała piosenki: „Pieśń o cegle” (drugie miejsce w plebiscycie publiczności) i „Na bohaterów popyt minął”. Od lutego do marca 1982 r. nagrywała płytę „Układy”, która ukazała się w styczniu 1983 r.
We wrześniu 1982 r. piosenkarka wyjechała z Polski i zamieszkała w Republice Federalnej Niemiec, a następnie od 1987 r. w Berlinie Zachodnim. Po długiej przerwie pojawiła się w Polsce w końcu 1988 r. i w następnych latach stopniowo wróciła do aktywności artystycznej.
Koncertowała, nagrywała i wydawała płyty („Izabela Trojanowska” 1991, „Pożegnalny cyrk” 1993 płyta nagrana w 1982 r., „Chcę inaczej” 1996, „Życia zawsze mało” 2011, „Na skos” 2016). Od 1997 r. występuje w roli Moniki Ross-Nawrot (z d. Lubicz) w serialu telewizyjnym „Klan” – najdłużej emitowanym polskim serialu.
Więcej interesujących materiałów na profilu Archiwum IPN
