Irena Karel urodziła się 10 sierpnia 1942 r. w Poczajowie, leżącym około 20 km na południowy zachód od Krzemieńca.
Kariera teatralna i estradowa
W 1964 r. ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie i została zatrudniona w warszawskim Teatrze Komedia, w którym występowała do 1978 r. W drugiej połowie lat 70. grała w Teatrze Reduta w Warszawie.
Pierwszą znaczącą rolą była rola Tekli w zrealizowanym w konwencji westernu filmie przygodowym w reżyserii Aleksandra Ścibora-Rylskiego „Wilcze Echa” (1968).
Współpracowała z Kabaretem „Dudek”, a do grudnia 1981 r. występowała w Kabarecie Autorów ZAKR. Aktorka zagrała w kilku spektaklach telewizyjnych, występowała w telewizyjnych programach rozrywkowych.
Była też piosenkarką, m.in. tuż po ukończeniu studiów wystąpiła na II Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie otrzymała wyróżnienie.
Na wielkim i małym ekranie
Irena Karel zagrała w ponad 30 filmach i kilku serialach telewizyjnych. Jej debiut filmowy to epizodyczna rola w filmie „Pingwin” (1964). Pierwszą znaczącą rolą była rola Tekli w zrealizowanym w konwencji westernu filmie przygodowym w reżyserii Aleksandra Ścibora-Rylskiego „Wilcze Echa” (1968), którego akcja rozgrywała w Bieszczadach trzy lata po zakończeniu wojny.
Uroda, wdzięk i talent aktorski sprawiały, że nawet role epizodyczne i drugoplanowe na długo pozostawały w pamięci widzów i zapewniały jej sympatię.
Rok później aktorka wystąpiła w roli plutonowej Magdy Seniuk w komedii „Rzeczpospolita Babska” opowiadającej o perypetiach grupy zdemobilizowanych żołnierek, osiadłych na Ziemiach Zachodnich.
W roku 1969 miały premierę oglądane chętnie do dziś: film „Pan Wołodyjowski” i serial „Przygody Pana Michała”, w których Irena Karel wcieliła się rolę Ewki Nowowiejskiej. Spośród zawodowych dokonań aktorki warto odnotować również jej rolę w serialu (a także filmie pełnometrażowym) „Chłopi”, występ w pierwszej polskiej telenoweli „W labiryncie” (1989–1990) oraz rolę Janiny Borosiukowej w serialu „Plebania”, w którym występowała przez 11 lat (2000–2011).
Uroda, wdzięk i talent aktorski sprawiały, że nawet role epizodyczne i drugoplanowe na długo pozostawały w pamięci widzów i zapewniały jej sympatię. Przykładem tego są role: kelnerki Luzzi w „Café Ingrid” w 2 odcinku „Stawki większej niż życie” pt. „Hotel Excelsior” (1968), panny Krysi – pasażerki w pociągu oraz uczestniczki zabawy w nocnym lokalu w 18 odcinku serialu „40-latek” pt. „Gra wojenna, czyli na kwaterze” (1977) czy kasjerki w kasie przecenionych biletów lotniczych w filmie „Miś” (1980).
* * *
Prezentowana dzisiaj fotografia Ireny Karel pochodzi z akt paszportowych aktorki, przechowywanych obecnie w zasobie Archiwum IPN w Warszawie.
Więcej interesujących materiałów na profilu Archiwum IPN
