Tak zwane organy bezpieczeństwa skupione całkowicie w rękach komunistów to wspólna cecha wszystkich państw bloku sowieckiego. Przy pomocy tych organów komuniści zdobywali i sprawowali pełną władzy.
Na potrzeby tajnej policji politycznej kształcono funkcjonariuszy w specjalnie do tego celu powołanej szkole. Tych, którzy już wiedzieli jak wyrywać paznokcie przesłuchiwanym, uczono tam jak łamać ludzkie sumienia.
Bezpieka zajmowała się nie tylko tropieniem, wtrącaniem do więzień czy mordowaniem przeciwników politycznych. Konsekwencje jej działań, na przykład przejmowania warszawskich mieszkań, trwają do dzisiaj.
Pierwsze informacje o zbrodniczej działalności bezpieki ujawnił zbiegły na Zachód funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Józef Światło. Dziś pracownicy IPN badając spuściznę po tym ponurym resorcie rzucają światło na bezpiekę.
Spis treści
Światło na bezpiekę
Filip Musiał – Ministerstwo zbrodni
Wojciech Frazik – „Ludowy aparat porządku i bezpieczeństwa”
Tadeusz Ruzikowski – Między służbą a zabawą. Warszawska bezpieka na V Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w 1955 r.
Patryk Pleskot – Przemoc mieszkaniowa. Zawłaszczanie warszawskich mieszkań przez MBP (1945–1954)
Filip Musiał – Kuźnia kadr w Legionowie
Tomasz Kurpierz – Prowokacja i zbrodnia. Operacja „Lawina” (1946 r.)
Mirosław Golon – Zwyrodnienie i bezkarność. Szefowie Urzędu Bezpieczeństwa w Nidzicy
Jakub Parol – „W Służbie Narodu”. Kariera oficera Służby Bezpieczeństwa Alojzego Perliceusza (1928–2018)
Komentarze historyczne
Anna Zechenter – „Człowiek w ognistym deszczu”. Stefan Starzyński (1893–1939)
Marek Klecel – Strategie przetrwania. Początki literatury PRL i przełom 1956 roku
Daniel Szlachta-Leja – Wygnanie biskupów katowickich
Kinga Hałacińska – Młodzież i krzyże. Strajki szkolne w Miętnem i Włoszczowie
Katarzyna Jóźwik – Działalność Medical Aid for Poland Fund w stanie wojennym
Opowiedziane historie
Grupy Oporu „Solidarni”. Relacja Mieszka Zielińskiego
Szlaki nadziei
Bogusław Wójcik – Bracia Kuskowie z Jaźwin
