W wyniku przeprowadzonej przez ukraińskich napastników akcji wieś przestała istnieć. A, choć symboliczna, jest to jedna z wielu miejscowości na przerażająco obszernej liście Zbrodni Wołyńskiej. Zbrodni, która wedle szacunków pochłonęła ponad 130 tysięcy istnień.
Zaplanowane i przeprowadzone przez ukraińskich nacjonalistów mordowanie Polaków z terenów Wołynia i południowo-wschodnich województw II Rzeczpospolitej trwało od 1943 do 1945 roku (choć do aktów przemocy na Polakach ze strony UPA dochodziło, także po lewej stronie Bugu, jeszcze w 1946 roku).
Zbrodnia Wołyńska pozostaje wciąż niezabliźnioną raną, także z powodu niemożności przeprowadzenia działań mających na celu odnalezienie i godnego pochowania doczesnych szczątków zamordowanych Polaków.
18 lutego 2026 r. Ministerstwo Kultury Ukrainy wydało ostateczną zgodę na prace poszukiwawcze na terenie dawnej wsi Huta Pieniacka, na podstawie wniosku złożonego przez ukraińskiego partnera Instytutu Pamięci Narodowej, którym jest przedsiębiorstwo „Wołyńskie Starożytności”. Decyzja władz ukraińskich kończy blisko siedmioletnie starania Instytutu o uzyskanie pozwolenia na poszukiwanie grobów ofiar zbrodni przed ponad 80 lat.
O szczegółach podejmowanych działań, planach i wyzwaniach związanych z poszukiwaniami ofiar opowiada dr hab. Karol Polejowski, kierujący Instytutem Pamięci Narodowej zastępca prezesa.
Materiał pierwotnie ukazał się na kanale dziennika „Rzeczpospolita”.
Zapraszamy!
redaktor prowadzący: Paweł Lekki
wydawca: Małgorzata Frydrych
produkcja: Wydział Realizacji Projektów Medialnych – Biuro Rzecznika Prasowego IPN
