„Leksykon bezpieki. Kadra kierownicza aparatu bezpieczeństwa 1944 – 1956” nie mógłby powstać bez badań i funkcjonowania Archiwum IPN. Biogramy funkcjonariuszy tam zawarte są pełnymi opisami życiorysów ludzi, którzy „zaprowadzali ład i porządek” po II wojnie światowej.
Katolikom z krajów, które znalazły się w sowieckiej strefie wpływów Watykan musiał zapewnić wiernym dostęp do sakramentów i życia religijnego. Papieże prowadzili liczne rozmowy z komunistami, nie zawsze skuteczne.
Zadaniem Korpusu Ochrony Pogranicza była walka z przemytem, ale przede wszystkim z jaczejkami komunistycznymi i próbami oddziaływania Sowietów na tereny przygraniczne II RP.
Okres tzw. „transformacji ustrojowej” lokowany jest w 1989 roku i wiązany z wyborami do Sejmu i Senatu. Dla dr. Michała Przeperskiego ten okres to lata 1986 do roku 1993, to wtedy zdaniem badacza dochodzi do głównych przemian w Polsce.
Podczas pielgrzymki do Polski w 1999 r. Jan Paweł II podczas wystąpienia w Sejmie podkreślał konieczność stania na straży wartości duchowych w czasie budowania demokracji, a także w procesie integracji europejskiej.
W opozycji istniała grupa działaczy, biograficznie i ideologicznie wywodzących się ze środowisk lewicowych. Stopniowo jednak wyrastała grupa działaczy odwołująca do prawicy i chadecji. Jak ten proces przebiegał?
Kim był Aleksander Parvus? Jak był finansowany komunizm i komuniści? Dlaczego samym Niemcom zależało na przewiezieniu Lenina do Rosji? Kto finansował bolszewicką rewolucję?
Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak bardzo jesteśmy zakorzenieni w historii; nie dostrzegamy, że to, co wydarzyło się w niedawnej przeszłości, wciąż ma wpływ na nas i nasze otoczenie.
Akt rozbiorowy I RP był elementem gry tych mocarstw na kontynencie europejskim. Każdy zryw powstańczy i odbudowa państwa był w opozycji do jednego lub drugiego sąsiada. Jaką rolę odgrywała Polska w ich wzajemnej relacji?