W lipcu 1980 roku przez Polskę przetoczyła się fala strajków — mniej znana niż sierpniowe protesty na Wybrzeżu, ale równie ważna. Robotnicy przestali pracować, żądając nie tylko podwyżek, ale też godności, wolnych sobót, uczciwego traktowania i zapewnienia podstawowych produktów żywnościowych.
Sanitariuszka Zosia prowadzi nas przez świat bólu, głodu, strachu i braterstwa. To opowieść oparta na prawdziwych doświadczeniach uczestników walk. Historia młodych ludzi, którzy znaleźli się w samym sercu dramatu walczącej stolicy.
Historia „Polskiego lata’80”, czyli fali strajków, które rozlały się na kraj w lipcu i sierpniu 1980 r., doprowadzając do utworzenia Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.
Jesienią 1939 r. na Pomorzu, w wyniku eksterminacyjnej polityki okupacyjnych Niemiec, zamordowano co najmniej 30 tys. osób. W ostatnich latach wydarzenia te historycy zaczęli definiować jako Zbrodnię Pomorską. O tych dramatycznych wydarzeniach opowiada dr Tomasz Ceran, autor publikacji poświęconej tej tematyce.
„Formy oporu społecznego w Wielkopolsce i na Ziemi Lubuskiej w latach 1945-1989” – to tytuł debaty zarejestrowanej podczas Wielkopolskiego Kongresu Pamięci Narodowej, który odbył się 18–19 VI 2024 r. na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich. Głównym organizatorem debaty był Oddział IPN w Poznaniu.
Projekt „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności” ma na celu upamiętnienie wysiłków Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie podczas II wojny światowej oraz losów ludności cywilnej ewakuowanej ze Związku Sowieckiego wraz z armią Generała Władysława Andersa. Wystawa, złożona z 250 paneli w 30 językach, gościła w dziesiątkach instytucji kulturalnych wielu krajów na pięciu kontynentach. Jej różne odsłony obejrzało już ponad milion osób.
„Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności” w Warszawie. Relacja z prezentacji wystawy, która trafiła do ponad 120 miast na pięciu kontynentach, docierając do ponad miliona odbiorców. Spotkała się z uznaniem historyków, instytucji pamięci i opiniotwórczych środowisk na całym świecie.
Maria Hiszpańska-Neumann. Żeby poradzić sobie z obozowym piekłem, oddaje się rysowaniu i tworzy ponad 400 grafik. Cudem ocalałe grafiki trafiają po latach do IPN – świadectwo obozowej rzeczywistości staje się częścią narodowego zasobu archiwalnego. Gościem programu jest Marzena Kruk – dyrektor Archiwum IPN.
Bolesław Jabłoński (ur. w 1937 r.). Ornitolog, który trzykrotnie uczestniczył w naukowych wyprawach antarktycznych. Był działaczem opozycji antykomunistycznej w PRL, już w czasie swych podróży przemycał do Polski powielacze drukarskie i korespondencję.
„Masa ludzi poginęła, wezwali mnie, że mam się tam zgłosić na Kilińskiego. Ja tam przyszłam, Matko święta, to przecież po ulicy nie można było iść, leżały trupy. Stare Miasto miało swego krwawego konia trojańskiego...” – wspomina Hanna Zawistowska- Nowińska
„Mieszkałem w czasie okupacji na Starym Mieście na ulicy Sapieżyńskiej, która całkowicie w czasie powstania została zniszczona. Jak byłem tam wielokrotnie w Warszawie, to po odbudowaniu zupełnie nie przypomina tego, co było przed wojną” - opowiada Zbigniew Grochowski.
Postawa mocarstw wobec Powstania Warszawskiego do dziś budzi kontrowersje i emocje. Dlaczego alianci zachodni nie udzielili Polakom realnego wsparcia? Jakie kalkulacje polityczne kierowały działaniami Wielkiej Brytanii, USA i ZSRS w obliczu heroicznego zrywu stolicy?
Po 1939 r. kilkadziesiąt tysięcy polskich cywilów, w tym ok. 20 tysięcy dzieci, zamieszkało w różnych krajach świata. Jako do tego doszło? Dokąd trafiło najwięcej polskich dzieci i dlaczego?
Rodzina Moszoro miała ormiańskie korzenie, wpisane w wielokulturowy pejzaż dawnych Kresów. W czasie II wojny światowej jej członkowie stanęli w obronie Polski, ponosząc osobiste ofiary. Gdy powojenne granice zostały brutalnie przesunięte rodzina Moszoro była jedną z tych, które musiały wybrać nowe miejsce na mapie świata.
„Lubelski lipiec‘80”, czyli fala strajków, które ogarnęły Lubelszczyznę latem 1980 r. Wówczas zbuntowały się załogi ponad 150 zakładów. Skala tego zjawiska była tak duża, że zmusiła stronę rządową do rozmów ze strajkującymi.
