Emigracja nasza jako całość nie może mieć obecnie żadnych celów politycznych i społecznych do spełnienia. Jedynym zadaniem naszym jest przygotowanie się do nowego i lepszego życia w przyszłości. Należy ten przymusowy pobyt w obozach traktować jako rekolekcje, jako sposobność do wewnętrznej ekspiacji za winy – jeśli jakie były – tak osobiste, jak i społeczne i narodowe. Należy już tu, w codziennym życiu obozowym urabiać na wielką skalę cnoty społeczne jak altruizm, ofiarność, poczucie solidarności i odpowiedzialności. Z tą myślą o jutrze uchodźcy powinni zwalczać w sobie i w drugich tę stagnację wewnętrzną, jaką się daje zauważyć u niektórych, co wyjęci z łożyska , w którym im dotąd życie biegło, zdają się tracić całą energię życiową. Zdaję sobie sprawę z tego, że każdy uchodźca ma ciężkie przeżycia psychiczne za sobą a troska o własny los i los najbliższych ciąży na duszy każdego. Niemniej wszyscy powinni zachować zdrowie psychiczne i fizyczne, by przystąpić w pełni sił duchowych i cielesnych do zadań, które czekają w zniszczonym wojną kraju.
Henryk Sławik, „O życiu i sprawach uchodźców polskich na Węgrzech, grudzień 1940 r.“
Film dokumentalny „Oto człowiek – rzecz o Henryku Sławiku i Józsefie Antallu“ – jest autorskim spojrzeniem na osobowość tych wybitnych postaci, którym przyszło zdawać egzamin z honoru i spolegliwości życia w czasach najtrudniejszych… Jest też refleksją o fenomenie losów narodu polskiego i węgierskiego, także o wspólnych doświadczeniach historii narodu żydowskiego. Odwiedzamy wszystkie miejsca związane z bohaterami filmu – region górnośląski (Jastrzębie-Szeroka, Katowice), tereny Węgier (Budapeszt, Vác, Balatonboglár, Esztergom), Izrael – Jerozolima (Instytut Yad Vashem) i Austrię (KL Mauthasen-Gusen).
W filmie swymi refleksjami dzielą się m.in. prof. Lech Krzyżanowski, Michał Luty, dr Tomasz Kurpierz, prof. Tadeusz Sławek, Szewach Weiss, prof. Istvan Kovacs oraz dr Maciej Szymanowski.
Film powstał w koprodukcji Instytutu Pamięci Narodowej z Telewizją Polską S.A. (2020 r.)
Wstęp wolny!
