„Polski władca” Tatr. Władysław Zamoyski (1853–1924)
Zanim Polska odrodziła się i okrzepła, zanim rozkwitać zaczęła Gdynią, Mościcami i Centralnym Okręgiem Przemysłowym, zanim na scenie gospodarczej pojawili się Eugeniusz Kwiatkowski i Stanisław Grabski – był hr. Władysław Zamoyski.
Nekropolia Powstania Warszawskiego
W 1945 r., kiedy w miejscu przyszłego cmentarza rozpoczęto składanie doczesnych szczątek ofiar, trudno było mówić o podniosłej atmosferze. Przed komunistycznymi władzami rezydującymi w Warszawie stanął bardzo naglący i niebezpieczny problem pochowania setek tysięcy zwłok oraz prochów ludzi wymordowanych podczas Powstania, których nie można było grzebać na już istniejących cmentarzach.
„Plusk kamieni lecących z zaświata”. Życie i twórczość Władysława Sebyły (1902–1940)
Mimo wybitnych walorów artystycznych jego poezji, mimo głębokiego, humanistycznego jej przesłania – wyrażonego nadzwyczaj piękną polszczyzną – nie dowiedzą się o Sebyle przeciętni polscy czytelnicy. Tabu obejmujące Zbrodnię Katyńską rozciągnięto na twórczość jej ofiar. Jest to kontynuacja zbrodni, dokonanej nie tylko na ludzkich istnieniach, lecz także na polskiej kulturze i duchowej tożsamości.
Polenaktion, czyli deportacja Żydów pochodzenia polskiego z Niemiec do Polski (28-29 października 1938) – relacja Zyndela Grynszpana
W ciągu kilku jesiennych nocy i dni 1938 r. liczebność społeczności żydowskiej na terenie województwa poznańskiego (ok. 50 tys. osób) powiększyła się znacząco w związku z deportacją z Niemiec przez władze III Rzeszy ok. 17 tys. Żydów polskiego pochodzenia w ramach tzw. Polenaktion.
Nekropolie akowskie na Nowogródczyźnie i Grodzieńszczyźnie
Cmentarze żołnierzy AK na Nowogródczyźnie i Grodzieńszczyźnie znajdują się na ogół – dzięki staraniom instytucji RP, rodaków zamieszkałych na Białorusi i tych przyjeżdżających z Polski – w dość dobrym stanie. Jednak do dzisiaj wiele miejsc pochówku AK-owców oczekuje jeszcze na odnalezienie.
Ignacy Daszyński – polityk niezależny
Kiedy zmarł w nocy z 30 na 31 października 1936 r., konserwatywny „Czas”, daleki od linii politycznej Daszyńskiego, napisał, że pozostanie po nim pamięć niestrudzonego bojownika idei, o które walczył z dobrą wiarą, – i szczerego patrioty.
List w kieszeni. Śmierć Romana Dziemieszkiewicza
30 października 1945 r. zginął Roman Dziemieszkiewicz „Adam”, „Pogoda”, żołnierz podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego, komendant Powiatu NSZ Ostrołęka i Powiatu NSZ Ciechanów (Okręg II NSZ Mazowsze Północne).
„Przystanek Historia”, odcinek 37. Wołyń – w poszukiwaniu ofiar
Zbrodnia Wołyńska to jedna z najtragiczniejszych kart polskiej historii XX wieku. W latach 1943–1945 ukraińscy nacjonaliści z Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) i Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) dokonali zaplanowanego ludobójstwa na ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.
Reakcja Węgier na agresję III Rzeszy i ZSRS na Polskę
Węgry, mimo że były sojusznikiem III Rzeszy, odmówiły udziału w napaści na II Rzeczpospolitą. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej przedstawiciele rządu węgierskiego informowali Berlin, że Królestwo Węgier nie zaatakuje Polski ani nie wesprze Niemców w takich działaniach.
W ulotce informującej o śmierci Wincentego Witosa działacze PSL napisali: „Odszedł człowiek, którego osobowość i twórcza siła nie tylko za życia, ale i po śmierci długo stanowić będzie życiodajne źródło mocy i energii dla całego Narodu”.
Codzienność okupowanej Warszawy we wspomnieniach Sabiny Dłużniewskiej
„Pamiętnik warszawski” stanowi osobiste świadectwo życia w okupowanej Warszawie w latach 1939-1944. Dłużniewska podkreślała, że chciała opisać przede wszystkim to, czego sama doświadczyła i była świadkiem. Pozostawiła po sobie interesujący obraz miasta i jego mieszkańców.
Zbrodnie niemieckie i sowieckie na Nowogródczyźnie w latach 1942–1944
Między młotem a kowadłem – tak można określić sytuację losy ludności cywilnej na Nowogródczyźnie w czasie wojny. Za dnia rozstrzeliwali ich Niemcy, w nocy palili Sowieci.
