Stanisław Wiśniewski „Kruk”. Zachować daleko idącą ostrożność
26 maja 1952 r. przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie stanął Stanisław Wiśniewski „Kruk”, członek Narodowych Sił Zbrojnych, były komendant powiatu NSZ Ciechanów.
Stanisław Gepner „Kowal”, „Kostka”. Wojskowy, konspirator, muzealnik
Major rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, oficer Komendy Głównej Armii Krajowej, powstaniec warszawski, muzealnik, współtwórca i wieloletni pracownik Muzeum Wojska, a później Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, współtwórca i dyrektor Muzeum Zamku w Łańcucie, malarz, rysownik, wybitny znawca historycznego umundurowania i uzbrojenia.
„Burza” na Białostocczyźnie
20 listopada 1943 r. dowódca Armii Krajowej gen. Tadeusz Komorowski „Bór” wydał rozkaz określający zadania AK w obliczu spodziewanego odwrotu wojsk niemieckich oraz stosunek do wkraczającej na ziemie polskie Armii Czerwonej. Jednocześnie wydał zarządzenia do przeprowadzenia „wzmożonej akcji dywersyjnej” o kryptonimie „Burza”.
Zbrodnia na Bohaterze. Rozmowa z Jarosławem Wróblewskim
Rozwinięcie rozmowy zamieszczonej w audycji „Przystanek Historia”. O kulisach zbrodni popełnionej przez komunistów na rotmistrzu Witoldzie Pileckim mówi Jarosław Wróblewski z Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL.
„Sosab” – życie i służba niepokornego generała. Generał Stanisław Sosabowski (1892–1967)
Spośród oficerów Wojska Polskiego, których nazwisko stało się głośne w czasie II wojny światowej, jedno z czołowych miejsc zajmuje gen. Stanisław Sosabowski. Włożył on ogromny wysiłek w powstanie i wyszkolenie pierwszej polskiej, elitarnej jednostki powietrznodesantowej i brawurowo dowodził nią w boju podczas operacji „Market Garden”.
Monte Cassino, Senio, Bolonia... O 3. Dywizji Strzelców Karpackich
9 maja 1942 r. Naczelny Wódz, gen. Władysław Sikorski, zatwierdził nazwę 3. Dywizji Strzelców Karpackich (3. DSK). Sześć dni wcześniej wydał rozkaz o jej sformowaniu z dniem 3 maja 1942 r. Dowódcą nowej formacji został gen. bryg. Stanisław Kopański, stojący dotychczas na czele, wsławionej obroną Tobruku, Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (SBSK).
Witold Pilecki mniej znany
O Witoldzie Pileckim napisano wiele książek w Polsce i za granicą. Był znany ze swojego niespotykanego bohaterstwa – głównie jako ochotnik do niemieckiego obozu zagłady KL Auschwitz. Dotknęło go też wiele innych życiowych doświadczeń. Pochylmy się nad kilkoma mniej znanymi fragmentami jego biografii, które ukazują bogatą osobowość i twardy charakter jednego z najdzielniejszych Polaków.
Andrij Melnyk. Jeden z ojców ukraińskiego nacjonalizmu i przeciwnik Stepana Bandery
Zapowiedź ponownego pogrzebu Andrija Melnyka na kijowskiej nekropolii wojskowej wzbudziła liczne kontrowersje. Pojawiły się głosy sprzeciwu, określające go jako wroga Polski. Zainteresowanemu czytelnikowi należy się zatem kilka słów wyjaśnienia: kim był Melnyk?
Rozwinięcie wsparcia działań Armii Krajowej na szerszą skalę trasą północną bezpośrednio z Wielkiej Brytanii było niemożliwe. Zapadła więc decyzja o organizacji Głównej Bazy Przerzutowej (Baza nr 11) „Jutrzenka” („Torment”) Oddziału VI Specjalnego Sztabu Naczelnego Wodza w Latiano w latach 1943–1944.
„Przystanek Historia”, odcinek 31. Śmierć rotmistrza Pileckiego
25 maja 1948 r. w więzieniu mokotowskim w Warszawie, po brutalnym śledztwie, strzałem w tył głowy wykonano wyrok śmierci na rotmistrzu Witoldzie Pileckim – obrońcy Polski w 1920 i 1939 roku, który dobrowolnie trafił do Auschwitz, by organizować tam ruch oporu, a po ucieczce z obozu walczył w Powstaniu Warszawskim.
Kajetan Mühlmann – profesjonalista i organizator rabunku dóbr kultury
Był Standartenführerem SS, sekretarzem stanu w rządzie Generalnego Gubernatorstwa, wysokim urzędnikiem w jego strukturach. Pełnił funkcję kierownika Głównego Wydziału Nauki i Oświaty, Pełnomocnika Specjalnego ds. Rejestracji i Zabezpieczenia Dzieł Sztuki i Zabytków Kultury, szefa Urzędu Opieki nad Sztuką Dawną. Jest odpowiedzialny za organizację systemu konfiskat i rabunku dóbr kultury na terenie okupowanej Polski.
Piotr Kabata „Wujek”. Oficer AK i ofiara komunistycznych represji
Powstaniec śląski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, w 1939 r. brał udział w bitwie pod Kockiem. Po brawurowej ucieczce z niewoli niemieckiej, szybko zaangażował się w pracę konspiracyjną. We wrześniu 1944 r. zatrzymany przez NKWD i zesłany do ZSRS. Po powrocie do kraju ponownie aresztowany przez rodzimą bezpiekę. Nigdy nie dowiedział się tego, że został kawalerem Virtuti Militari.
