Proszę czekać,
trwa ładowanie strony...

calendar calendar-inverted
Zdarzyło się
3
Sierpnia
Eksterminacja osadzonych w więzieniu mokotowskim 2 sierpnia 1944 roku
Artykuł

Eksterminacja osadzonych w więzieniu mokotowskim 2 sierpnia 1944 roku

Na terenie więzienia na Mokotowie przy ul. Rakowieckiej 37 w Warszawie 2 sierpnia 1944 r. rozpoczęła się akcja mordowania osadzonych przeprowadzona przez niemieckich esesmanów.

Nekropolia Powstania Warszawskiego
Artykuł

Nekropolia Powstania Warszawskiego

W 1945 r., kiedy w miejscu przyszłego cmentarza rozpoczęto składanie doczesnych szczątek ofiar, trudno było mówić o podniosłej atmosferze. Przed komunistycznymi władzami rezydującymi w Warszawie stanął bardzo naglący i niebezpieczny problem pochowania setek tysięcy zwłok oraz prochów ludzi wymordowanych podczas Powstania, których nie można było grzebać na już istniejących cmentarzach.

Biało-czerwone opaski powstańcze w zbiorach Archiwum IPN
Artykuł

Biało-czerwone opaski powstańcze w zbiorach Archiwum IPN

W pierwszych dniach walk powstańcy nosili polskie przedwojenne mundury wojskowe lub zdobyte umundurowanie niemieckie. Także cywilną odzież. Elementem łączącym i wyróżniającym powstańców była opaska w narodowych barwach.

Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Stanisława Tubicza „Tura”
Wspomnienie

Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Stanisława Tubicza „Tura”

Stanisław Tubicz „Tur” opisał przebieg zbrodni w lutym 1943 r. w kolonii Parośla I, gm. Antonówka, pow. sarneński, oraz w lipcu tego roku we wsiach położonych w obrębie gmin Antonówka i Włodzimierzec.

W cieniu więziennych murów. Życie i kariera Czesława Zdunka
Artykuł

W cieniu więziennych murów. Życie i kariera Czesława Zdunka

Mimo odpowiedniego pochodzenia klasowego i pochlebnych opinii przełożonych, Czesław Zdunek padł ofiarą politycznej nieufności, która charakteryzowała stalinowską administrację. Jego przedwojenna służba stała się argumentem wystarczającym do usunięcia go z resortu bezpieczeństwa, kończąc obiecującą karierę w więziennictwie.

Przed Warszawą było Wilno
Artykuł

Przed Warszawą było Wilno

W lipcu 1944 r. Wileńszczyzna miała zostać wyzwolona siłami Polskiego Państwa Podziemnego. Podczas Powstania Wileńskiego doszło do współpracy Armii Krajowej z „sojusznikiem naszych aliantów” – Sowietami.

Jak Niemcy założyli getto dla Żydów w Krakowie
Artykuł

Jak Niemcy założyli getto dla Żydów w Krakowie

3 marca 1941 r. szef Dystryktu Krakowskiego Otto von Wächter wydał rozporządzenie o utworzeniu w Krakowie „żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej”. Na obszarze, który przed wojną zamieszkiwało około 3 tys. osób Niemcy stłoczyli 11-20 tys. polskich Żydów.

Sprawy śledcze Wielkiego Terroru w Gruzji (1937–1938). Sprawa Mikołaja Stankiewicza
Artykuł

Sprawy śledcze Wielkiego Terroru w Gruzji (1937–1938). Sprawa Mikołaja Stankiewicza

Represje Wielkiego Terroru miały miejsce także w Armii Czerwonej (RKKA). Żołnierze zawsze byli pod szczególną obserwacją organów bezpieczeństwa. Nie tylko ze względu na możliwość przekazania tajemnic wojskowych obcym wywiadom, ale także ze względów politycznych.

Relacja Franciszki Telatyńskiej. Dziewczynka uratowana z rzezi ukraińskiej pod Lwowem wiosną 1944
Wspomnienie

Relacja Franciszki Telatyńskiej. Dziewczynka uratowana z rzezi ukraińskiej pod Lwowem wiosną 1944

Wiosną 1944 r. fala barbarzyńskich mordów dokonywanych przez Ukraińców na Polakach przeniosła się z Wołynia do Małopolski Wschodniej. Ci, którzy ocaleli i uciekli pod Lwów, opowiadali o zbrodniach.

Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Jana Remiszewskiego „Kajusa”
Wspomnienie

Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Jana Remiszewskiego „Kajusa”

Jan Remiszewski, członek Związku Strzeleckiego i żołnierz 27. Wołyńskiej Dywizji Armii Krajowej, przekazuje świadectwo dotyczące zbrodni ukraińskiej z 30 sierpnia 1943 r. w Budach Ossowskich, pow. kowelski, woj. wołyńskie.

Sieroty w Polsce po 1945 r. Dzieci wojennego chaosu
Artykuł

Sieroty w Polsce po 1945 r. Dzieci wojennego chaosu

Po zakończeniu II wojny światowej Polska była krajem ruin – nie tylko materialnych, ale i społecznych. Najbardziej doświadczone i bezbronne były jednak dzieci.

Rozbite więzienie i śmierć generała Wehrmachtu
Artykuł

Rozbite więzienie i śmierć generała Wehrmachtu

W lipcu 1944 r. zbliżający się front wschodni budził coraz większe zaniepokojenie i niepewność niemieckich sił okupacyjnych, a równocześnie wśród Polaków nadzieję, że kończy się koszmar wojny. Powszechnie uważano, że nadchodzi chwila odpłaty za lata terroru, wyzysku i upokorzeń ze strony Niemców. Tak było również w powiecie bocheńskim.

Polska w XX wieku

Rozmowa o mieście, którego wojna pozbawiła niemal wszystkiego: mieszkańców, zabytków, bibliotek, teatrów i archiwów. Czy można zrozumieć współczesną Warszawę bez poznania historii jej zniszczenia i odbudowy?

Stefan Meissner walczył w 140 plutonie 2. Kompanii IV zgrupowania "Gurt" w Śródmieściu Północ. Razem z jednym z braci brał udział w walkach o hotel „Astoria”, koszary policji przy ul. Ciepłej, Dworzec Główny, restaurację „Żywiec” oraz gmach PAST-y przy ul. Zielnej. Jego Brat poległ, a on sam był trzykrotnie ranny.

2 sierpnia 1944 roku Niemcy dokonali jednej z największych zbrodni na terenie okupowanej Warszawy. W więzieniu przy ul. Rakowieckiej na Mokotowie rozstrzelano około 600 osadzonych, a po zakończeniu egzekucji w dołach śmierci odnaleziono jeszcze ciała około 100 mieszkańców okolicy.

Okres międzywojenny w sztuce, to czas nie tylko nowych prądów, ale też nowych form i środków wyrazu. Jednocześnie to moment nowego spojrzenia na rolę kultury, a także dyskusji na ten temat, zogniskowanych m. in. na takich tematach jak relacje polityków i artystów, sztuka państwowotwórcza i jej potencjał propagandowy.

Wieś Ostrówki na Wołyniu nie istnieje od 1943 r. Funkcjonuje jednak w zbiorowej pamięci Polaków jako jeden z symboli Zbrodni Wołyńskiej. Latem 2026 r. Instytut Pamięci Narodowej – po raz kolejny – podjął tam prace ekshumacyjne.

Kto zdobył Passo Corno? Jak spisywał się na terenie walk były ambasador Lipski? Dlaczego prochy bohatera książki sprowadzano do Polski w tajemnicy? W programie gości dr Paweł Politowski, autor książki „W drodze do domu. Pułkownik Stanisław Wyskota-Zakrzewski (1902–1986)”.

Którego z określeń użyłbyś, aby opisać walkę Polaków z komunistycznym zniewoleniem po II wojnie światowej?