Mieczysław Voit. Aktor niepokorny
W Polsce Ludowej środowiska artystyczne stanowiły szczególny obiekt zainteresowania komunistycznego aparatu bezpieczeństwa. Artyści nierzadko cieszyli się popularnością i ogromnym zaufaniem opinii publicznej. Dla reżimu, który opierał się na propagandzie i kontroli przekazu, taki autorytet mógł być zagrożeniem.
Powstanie Warszawskie na Pradze
Dowodzony przez ppłk. Antoniego Żurowskiego „Atoma”, „Papieża” Obwód VI Praga był po Śródmieściu najliczniejszym obwodem miejskim Okręgu Warszawa Armii Krajowej. Obszar warszawskiej Pragi miał szczególne znaczenie dla wojsk niemieckich. Tędy wiodły trasy komunikacyjne, zarówno drogowe, jak i kolejowe, którymi dostarczano oddziały na front, a w odwrotnym kierunku ewakuowano żołnierzy.
Eksterminacja osadzonych w więzieniu mokotowskim 2 sierpnia 1944 roku
Na terenie więzienia na Mokotowie przy ul. Rakowieckiej 37 w Warszawie 2 sierpnia 1944 r. rozpoczęła się akcja mordowania osadzonych przeprowadzona przez niemieckich esesmanów.
Nekropolia Powstania Warszawskiego
W 1945 r., kiedy w miejscu przyszłego cmentarza rozpoczęto składanie doczesnych szczątek ofiar, trudno było mówić o podniosłej atmosferze. Przed komunistycznymi władzami rezydującymi w Warszawie stanął bardzo naglący i niebezpieczny problem pochowania setek tysięcy zwłok oraz prochów ludzi wymordowanych podczas Powstania, których nie można było grzebać na już istniejących cmentarzach.
Biało-czerwone opaski powstańcze w zbiorach Archiwum IPN
W pierwszych dniach walk powstańcy nosili polskie przedwojenne mundury wojskowe lub zdobyte umundurowanie niemieckie. Także cywilną odzież. Elementem łączącym i wyróżniającym powstańców była opaska w narodowych barwach.
Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Stanisława Tubicza „Tura”
Stanisław Tubicz „Tur” opisał przebieg zbrodni w lutym 1943 r. w kolonii Parośla I, gm. Antonówka, pow. sarneński, oraz w lipcu tego roku we wsiach położonych w obrębie gmin Antonówka i Włodzimierzec.
W cieniu więziennych murów. Życie i kariera Czesława Zdunka
Mimo odpowiedniego pochodzenia klasowego i pochlebnych opinii przełożonych, Czesław Zdunek padł ofiarą politycznej nieufności, która charakteryzowała stalinowską administrację. Jego przedwojenna służba stała się argumentem wystarczającym do usunięcia go z resortu bezpieczeństwa, kończąc obiecującą karierę w więziennictwie.
Przed Warszawą było Wilno
W lipcu 1944 r. Wileńszczyzna miała zostać wyzwolona siłami Polskiego Państwa Podziemnego. Podczas Powstania Wileńskiego doszło do współpracy Armii Krajowej z „sojusznikiem naszych aliantów” – Sowietami.
Jak Niemcy założyli getto dla Żydów w Krakowie
3 marca 1941 r. szef Dystryktu Krakowskiego Otto von Wächter wydał rozporządzenie o utworzeniu w Krakowie „żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej”. Na obszarze, który przed wojną zamieszkiwało około 3 tys. osób Niemcy stłoczyli 11-20 tys. polskich Żydów.
Sprawy śledcze Wielkiego Terroru w Gruzji (1937–1938). Sprawa Mikołaja Stankiewicza
Represje Wielkiego Terroru miały miejsce także w Armii Czerwonej (RKKA). Żołnierze zawsze byli pod szczególną obserwacją organów bezpieczeństwa. Nie tylko ze względu na możliwość przekazania tajemnic wojskowych obcym wywiadom, ale także ze względów politycznych.
Relacja Franciszki Telatyńskiej. Dziewczynka uratowana z rzezi ukraińskiej pod Lwowem wiosną 1944
Wiosną 1944 r. fala barbarzyńskich mordów dokonywanych przez Ukraińców na Polakach przeniosła się z Wołynia do Małopolski Wschodniej. Ci, którzy ocaleli i uciekli pod Lwów, opowiadali o zbrodniach.
Ocaleni z ludobójstwa. Relacja Jana Remiszewskiego „Kajusa”
Jan Remiszewski, członek Związku Strzeleckiego i żołnierz 27. Wołyńskiej Dywizji Armii Krajowej, przekazuje świadectwo dotyczące zbrodni ukraińskiej z 30 sierpnia 1943 r. w Budach Ossowskich, pow. kowelski, woj. wołyńskie.
