W poszukiwaniu polskich ofiar na Ukrainie. Rozmowa z Krzysztofem Szwagrzykiem
Ekshumacje i poszukiwania mają na celu godne upamiętnienie ofiar ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów w czasie II wojny światowej. Ocenia się, że ofiarą zbrodniczych działań OUN i UPA padło ok. 120 tysięcy Polaków.
Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych pochowani na Beckenham Crematorium and Cemetery w Londynie
W południowo-wschodniej części Londynu znajduje się otwarty w 1876 r. cmentarz Beckenham Crematorium and Cemetery. Dziś jest on miejscem wiecznego spoczynku m.in. oficerów Polskich Sił Zbrojnych, którzy po zakończeniu II wojny światowej nie powrócili do powojennej, kontrolowanej przez komunistów Polski.
Nekropolia Powstania Warszawskiego
W 1945 r., kiedy w miejscu przyszłego cmentarza rozpoczęto składanie doczesnych szczątek ofiar, trudno było mówić o podniosłej atmosferze. Przed komunistycznymi władzami rezydującymi w Warszawie stanął bardzo naglący i niebezpieczny problem pochowania setek tysięcy zwłok oraz prochów ludzi wymordowanych podczas Powstania, których nie można było grzebać na już istniejących cmentarzach.
„Plusk kamieni lecących z zaświata”. Życie i twórczość Władysława Sebyły (1902–1940)
Mimo wybitnych walorów artystycznych jego poezji, mimo głębokiego, humanistycznego jej przesłania – wyrażonego nadzwyczaj piękną polszczyzną – nie dowiedzą się o Sebyle przeciętni polscy czytelnicy. Tabu obejmujące Zbrodnię Katyńską rozciągnięto na twórczość jej ofiar. Jest to kontynuacja zbrodni, dokonanej nie tylko na ludzkich istnieniach, lecz także na polskiej kulturze i duchowej tożsamości.
Polenaktion, czyli deportacja Żydów pochodzenia polskiego z Niemiec do Polski (28-29 października 1938) – relacja Zyndela Grynszpana
W ciągu kilku jesiennych nocy i dni 1938 r. liczebność społeczności żydowskiej na terenie województwa poznańskiego (ok. 50 tys. osób) powiększyła się znacząco w związku z deportacją z Niemiec przez władze III Rzeszy ok. 17 tys. Żydów polskiego pochodzenia w ramach tzw. Polenaktion.
Nekropolie akowskie na Nowogródczyźnie i Grodzieńszczyźnie
Cmentarze żołnierzy AK na Nowogródczyźnie i Grodzieńszczyźnie znajdują się na ogół – dzięki staraniom instytucji RP, rodaków zamieszkałych na Białorusi i tych przyjeżdżających z Polski – w dość dobrym stanie. Jednak do dzisiaj wiele miejsc pochówku AK-owców oczekuje jeszcze na odnalezienie.
Ignacy Daszyński – polityk niezależny
Kiedy zmarł w nocy z 30 na 31 października 1936 r., konserwatywny „Czas”, daleki od linii politycznej Daszyńskiego, napisał, że pozostanie po nim pamięć niestrudzonego bojownika idei, o które walczył z dobrą wiarą, – i szczerego patrioty.
List w kieszeni. Śmierć Romana Dziemieszkiewicza
30 października 1945 r. zginął Roman Dziemieszkiewicz „Adam”, „Pogoda”, żołnierz podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego, komendant Powiatu NSZ Ostrołęka i Powiatu NSZ Ciechanów (Okręg II NSZ Mazowsze Północne).
„Przystanek Historia”, odcinek 37. Wołyń – w poszukiwaniu ofiar
Zbrodnia Wołyńska to jedna z najtragiczniejszych kart polskiej historii XX wieku. W latach 1943–1945 ukraińscy nacjonaliści z Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) i Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) dokonali zaplanowanego ludobójstwa na ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.
Reakcja Węgier na agresję III Rzeszy i ZSRS na Polskę
Węgry, mimo że były sojusznikiem III Rzeszy, odmówiły udziału w napaści na II Rzeczpospolitą. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej przedstawiciele rządu węgierskiego informowali Berlin, że Królestwo Węgier nie zaatakuje Polski ani nie wesprze Niemców w takich działaniach.
W ulotce informującej o śmierci Wincentego Witosa działacze PSL napisali: „Odszedł człowiek, którego osobowość i twórcza siła nie tylko za życia, ale i po śmierci długo stanowić będzie życiodajne źródło mocy i energii dla całego Narodu”.
Codzienność okupowanej Warszawy we wspomnieniach Sabiny Dłużniewskiej
„Pamiętnik warszawski” stanowi osobiste świadectwo życia w okupowanej Warszawie w latach 1939-1944. Dłużniewska podkreślała, że chciała opisać przede wszystkim to, czego sama doświadczyła i była świadkiem. Pozostawiła po sobie interesujący obraz miasta i jego mieszkańców.
