Proszę czekać,
trwa ładowanie strony...

„My, Naród Polski” – Quiz o polskich konstytucjach

Średnie wyniki

* Formularz został wypełniony przez 82 osób

W I Rzeczypospolitej słowo „konstytucja” używana była w innym znaczeniu niż współcześnie. Oznaczała bowiem:

Konstytucja 3 maja to jeden z pierwszych aktów prawnych tego typu na świecie. Jednak wcześniej obowiązywała już m. in.:

Konstytucja uchwalona 3 maja 1791 r. w Warszawie przez tzw. Sejm Czteroletni nazywana jest powszechnie Konstytucją 3 maja. A jak brzmiała rzeczywista nazwa tego dokumentu?

Upadek Konstytucji 3 maja i podział Rzeczypospolitej przez ościenne mocarstwa zniweczyły marzenia Polaków o budowie nowoczesnego ustroju. Okres wojen napoleońskich na chwilę przywrócił te marzenia. Księstwo Warszawskie było namiastką odrodzonego państwa, jednak jego konstytucja z 1807 r. była pod wieloma względami przełomowa, także dlatego, że:

Po upadku Napoleona zlikwidowano Księstwo Warszawskie i decyzją Kongresu Wiedeńskiego ustanowiono Królestwo Polskie (zwane Królestwem Kongresowym) połączone unią personalną z carską Rosją. Wbrew pozorom konstytucja tego państwa była jedną z najbardziej postępowych i – jak na owe czasy – demokratyczną. Praktyka jednak pokazała, że prawo stanowione a prawo stosowane, to dwie różne rzeczywistości. „Konstytucja na stole, bat pod stołem” – mawiano. Formalnie konstytucja ta obowiązywała do:

Odrodzona w 1918 r. Rzeczpospolita stanęła do walki o granice i utrzymanie niepodległości. Równolegle trwały prace nad nową konstytucją. Najważniejsze siły polityczne, reprezentujące różne poglądy ustrojowe, w warunkach ostrego sporu pracowały nad nową ustawą zasadniczą. 17 marca 1921 r. Sejm Ustawodawczy przyjął konstytucję, nazywaną powszechnie marcową. Na jej podstawie:

Drugą z polskich konstytucji okresu międzywojennego była tzw. konstytucja kwietniowa, podpisana przez prezydenta Ignacego Mościckiego 23 kwietnia 1935 r. To ewenement w polskiej tradycji ustrojowej, m. in. z powodu wyjątkowo silnej pozycji przewidzianej dla prezydenta, który za swoje działania odpowiadał:

Konstytucja kwietniowa, krytykowana przez liczne stronnictwa polityczne, okazała się jednak gwarancją przetrwania najwyższych władz i ciągłości Rzeczypospolitej w trudnych warunkach wojny, okupacji niemieckiej i sowieckiej, a także komunistycznego zniewolenia po 1945 r. Przepis o możliwości wyznaczania następcy przez prezydenta umożliwiał kontynuację sprawowania najwyższego urzędu w sytuacji, kiedy nie można było zastosować demokratycznych procedur. W ten sposób urząd prezydenta, w latach 1939-1990, objęło:

Wprowadzona w 1952 r. przez komunistów Konstytucja PRL nie była aktem ani suwerennym, ani przyjętym legalnie. Często nazywana jest konstytucją stalinowską, choć nie każdy wie, że na jej projekcie swoje poprawki własnoręcznie naniósł właśnie sam Józef Stalin. Na podstawie tego narzuconego, sowieckiego prawa powstał obcy polskiej tradycji ustrojowej twór w postaci Rada Państwa, która:

2 IV 1997 r. uchwalona została przez Zgromadzenie Narodowe konstytucja III RP. Zgodnie z przyjętym wcześniej prawem wymagała ona zatwierdzenia w referendum powszechnym. Odbyło się ono 25 V 1997 r. 53,5 proc. głosujących opowiedziało się wówczas za zaproponowanym projektem, a frekwencja wyniosła: